Η Παναγία των Παρισίων

Η Παναγία των Παρισίων

Η Παναγία των Παρισίων είναι το περίφημο μυθιστόρημα του Βίκτωρα Ουγκό, που δημοσιεύτηκε το 1831. Πρόκειται για το πρώτο μυθιστόρημα παγκοσμίως που έχει ως βασικούς χαρακτήρες τσιγγάνους.

Την ημέρα της γιορτής των Ανόητων στο Παρίσι, ένα παραμορφωμένο αγόρι, ο Κουασιμόδος, στέφεται Πάπας των Ανόητων. Ο Κουασιμόδος ήταν ο κωδωνοκρούστης της εκκλησίας “Παναγία των Παρισίων”. Κάπου εκεί βρισκόταν  η Εσμεράλδα. Μία όμορφη τσιγγάνα, χορεύτρια των δρόμων με γενναιόδωρη καρδιά, που βοήθησε τον Κουασιμόδο και όχι μόνο. Με τον χορό της προκάλεσε όμως και την προσοχή του αρχιδιακόνου. Φλεγόμενος από την επιθυμία του να την κατακτήσει, ο αρχιδιάκονος προσπάθησε να την απαγάγει.

Η Εσμεράλδα, μαχητική καθώς ήταν, προσπάθησε να του ξεφύγει όμως πιάστηκε από μία ομάδα στρατιωτών.

Ο αξιωματικός της ομάδας ήταν ο Φοίβος, ο οποίος ερωτεύτηκε την Εσμεράλδα και την άφησε ελεύθερη. Οι δύο νέοι άρχισαν να συναντιούνται κρυφά όμως εμφανίστηκε μπροστά τους ο αρχιδιάκονος που σκότωσε τον Φοίβο και κατηγόρησε γι’ αυτό την Εσμεράλδα. Την εκβίασε πως ή θα υποκύψει στις ορέξεις του ή θα θανατωθεί δια απαγχονισμού. Η Εσμεράλδα προτίμησε το θάνατο παρά να παραδοθεί στις ορέξεις του ιερωμένου. Οι φύλακες οδήγησαν την Εσμεράλδα στις πύλες του ναού για να την εκτελέσουν.

Εκεί επεμβαίνει ο Κουασιμόδος, βάζοντας την Εσμεράλδα στο εσωτερικό του ναού και ζητώντας άσυλο.

Ο αρχιδιάκονος όμως υποστήριξε πως το άσυλο δεν ίσχυε για την Εσμεράλδα. Η κοπέλα συλλαμβάνεται και εκτελείται. Ο Κουασιμόδος κατακρημνίζει τον αρχιδιάκονο από το κωδωνοστάσιο από όπου παρακολουθούσαν μαζί την εκτέλεση, καθώς γελούσε τη στιγμή που έβλεπε την Εσμεράλδα να πεθαίνει. Έτσι χάθηκε η όμορφη Εσμεράλδα που το μόνο κακό που είχε κάνει ήταν να μην παραδοθεί στις επιθυμίες του ιερωμένου.

Βίκτωρ Ουγκό