Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία του Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς, το χιόνι στόλιζε τους δρόμους μαζί με τα χιλιάδες γιορτινά φωτάκια ενώ το κρύο ήταν τσουχτερό. Άνθρωποι τυλιγμένοι στις γούνες τους και στα παλτό τους, έτρεχαν βιαστικά για να αγοράσουν τα τελευταία τους δώρα πριν την μεγάλη βραδιά. Κάπου, χαμένο στα φώτα της πόλης, ήταν ένα φτωχό μικρό κοριτσάκι με παλιά τρύπια ρούχα που κρύωνε και πεινούσε. Η όλη της περιούσια ήταν κάποια σπίρτα που προσπαθούσε να πουλήσει για να πάρει κάτι να φάει.

Κανείς, όμως, δεν του έδινε σημασία. Όσο τους πλησίαζε η μικρή, οι άνθρωποι απομακρύνονταν.

Μέχρι που μία άμαξα χτύπησε τη μικρή, κάνοντας της να χάσει τα τσόκαρα που φορούσε. Το κρύο και το χιόνι τρύπαγαν σαν βελόνες τα πόδια της αλλά και ολόκληρο το κορμί της. Το κοριτσάκι κοντοστάθηκε σε ένα παράθυρο και είδε ένα μεγάλο σαλόνι στολισμένο με ένα υπέροχο χριστουγεννιάτικο έλατο, μία καλοφουρνισμένη γαλοπούλα και μία οικογένεια όλο αγάπη να ανταλλάζουν δώρα. Κρύωνε πολύ δε μπορούσε να συνεχίσει. Έκατσε σε μία γωνιά του δρόμου και άναψε ένα σπίρτο για να ζεσταθεί. Τότε μέσα στη φλόγα του σπίρτου, είδε ένα πανέμορφο έλατο με χιλιάδες λαμπιόνια και πολλά δώρα. Άπλωσε το χεράκι της να πάρει ένα δώρο μα το σπίρτο έσβησε. Άναψε αμέσως το επόμενο.

Είδε μία πεντανόστιμη γαλόπουλα, με υπέροχη γέμιση, όμως σαν άπλωσε το χεράκι της για να φάει, το σπίρτο έσβησε.

Άναψε το επόμενο και τότε είδε τη γιαγιά της, να της χαμογελά. Το κοριτσάκι βαθιά συγκινημένο, με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε τη γιαγιά της, που βρισκόταν στον ουρανό, να την πάρει μαζί της. Η γιαγιά άνοιξε τα χέρια της για να την αγκαλιάσει μα το σπίρτο, πάλι, έσβησε. Το κοριτσάκι άναψε το επόμενο και είδε πάλι τη γιαγιά της, που αυτή τη φορά την αγκάλιασε με αγάπη και την πήρε μαζί της. Το επόμενο πρωί, κόσμος είχε μαζευτεί γύρω από το άψυχο σώμα του παιδιού και ήταν όλοι “βαθιά” λυπημένοι για την τύχη του ενώ την προηγούμενη νύχτα κανείς μα κανείς δεν είχε δώσει σημασία.

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν